niedziela, 23 września 2012

Analiza popytu na usługi transportowe w kontekście niektórych uwarunkowań zewnętrznych - cz. 1


Rozwój usług transportowych wiąże się z rozwojem cywilizacyjnym i potrzebą przemieszczania oraz zmianą zasad bezpośredniej transakcji między sprzedającym i kupującym, opartego na modelu systemu obsługi logistycznej, w którym występują przewoźnicy, spedytorzy, firmy zajmujące się obsługą magazynową i inne firmy uczestniczące w procesie dostawy.
Przemieszczenie to powinno odbywać się w wyznaczone miejsce, w określonym czasie. Możemy powiedzieć, iż zapotrzebowanie na usługi transportowe jest ściśle powiązane z rozwojem logistyki. Wśród przyczyn tego zjawiska, z pewnością wymienić możemy globalizację gospodarki i rozwój technologii informatycznych, pozwalający na dokładne planowanie, zamawianie i śledzenie wykonania usług transportowych. Daleko idąca specjalizacja, a więc i podział rynku w zakresie produkcji, również przyczynia się do wzrostu potoku przepływów ładunków. Tak więc popyt na usługi transportowe stanowi też w dużej mierze pochodną rozwoju i integracji w zakresie międzynarodowej wymiany technologicznej i towarowej. Przyczyn rozwoju logistyki jest jednak znacznie więcej. Przede wszystkim, po dokonaniu oszczędności w sferze produkcji i technologii, dalszej redukcji kosztów można było szukać wśród usług pomocniczych, w tym oczywiście w usługach magazynowych i transportowych.
Ponieważ między innymi koszty transportu należały do istotnych, a zarazem rozpoznawalnych kategorii kosztów, dość naturalne stało się oczekiwanie redukcji kosztów usług transportowych. Ponadto, poszerzenie asortymentu produkowanych, dostępnych i sprzedawanych dóbr przeniosło się na wzrost zapotrzebowania na usługi transportowe. Nie bez znaczenia były też procesy tworzenia łańcuchów dostaw bezpośrednich, które w efekcie przyczyniły się do większego zapotrzebowania na transport. W sferze zmian w mentalności przedsiębiorców (produkcji na chłonny rynek) istotne znaczenie ma nastawienie na potrzeby klienta, co obejmuje eliminację uciążliwości związanych z transportem i przerzucenie odpowiedzialności za wypełnienie tej funkcji na spedytora czy operatora logistycznego. Usługi magazynowe i transportowe w sposób naturalny wpisują się również w postępujący proces outsourcingu, który jest również jedną z metod poszukiwania oszczędności. Przyczyna, z jakiej powstaje popyt na usługę transportową, jest zawsze uwarunkowana potrzebą wykorzystania użyteczności jakiegoś konkretnego dobra - produktu. Dobro to, jeśli ma zaspokoić ową potrzebę, musi być przemieszczone do miejsca, gdzie potrzeba ta istnieje i gdzie ma być zaspokojona w określonym czasie.
Mając powyższe na uwadze, możemy zaryzykować stwierdzenie, iż popyt na towarową usługę transportową jest nie tylko wtórny - pochodny, lecz jednocześnie komplementarny w stosunku do popytu na dobra przemieszczane. Popyt komplementarny, możemy nazwać też popytem wiązanym. To znaczy jest to popyt, który - jeśli zmienia się (maleje lub rośnie) zapotrzebowanie na dobro przewożone - tym samym zmienia się popyt na daną usługę przewozową w kontekście miejsca wystąpienia popytu. Zróżnicowanie popytu na konkretny rodzaj usługi transportowej i wybór środka transportu pośrednio wynika również z wtórnego charakteru popytu na przewozy. Natomiast bezpośrednio jest ono konsekwencją wymogów stawianych transportowi przez dany rodzaj ładunku i wymogów klienta co do miejsca i formy dostawy.
Zaspokojenie popytu na przewóz dobra wymaga bowiem takiej realizacji tej usługi, aby spełniała ona jednocześnie trzy warunki:
  • przewóz winien odbyć się w czasie wymaganym przez klienta - chodzi tu głównie o to, aby dostawa ładunku do miejsca przeznaczenia odbyła się w terminie wyznaczonym przez finalnego klienta usługi transportowej,
  • ładunek powinien być dostarczony dokładnie do miejsca wskazanego przez klienta,
  • ładunek powinien być przewieziony takim środkiem transportu, który najlepiej odpowiada podatności przewozowej przemieszczanego towaru.
W gospodarce rynkowej bardzo ważnym elementem jest elastyczność dostosowania się przewoźnika do popytu na usługi transportowe. Elastyczność popytu to intensywność reakcji klienta - konsumenta usługi transportowej na zmianę ceny tej usługi, lecz też przewoźnika na zmianę zasobów pieniężnych (dochodów) tego klienta. Dlatego też rozróżniamy elastyczność cenową i dochodową na dobra rzeczowe i usługi. Zrozumienie tej zasady powinno wytworzyć właściwe relacje pomiędzy klientem, a usługodawcą. Innym, wtórnym zagadnieniem jest elastyczność techniczno - organizacyjna przewoźnika, operatora logistycznego na wymagania klienta. Możemy powiedzieć, iż popyt na usługi przewozowe uzależniony jest z jednej strony od potrzeb społeczno-gospodarczych danego regionu, a z drugiej strony od dostępności usługi dla klienta, ceny, standardów jakościowych i technologicznych. Bardzo ważnym zagadnieniem jest stan infrastruktury - zarówno liniowej jak i punktowej - oraz dostępność do niej. Poprzez te ostatnie czynniki właściciel, najczęściej Skarb Państwa, może mieć wpływ na popyt w zakresie wyboru usługi transportowej.
Artykuł pochodzi z czasopisma "Logistyka" 6/2011.

Nowoczesne systemy informatyczne narzędziem pracy transportowca


Nowoczesne systemy informatyczne coraz częściej stają się nieodzownym narzędziem pracy transportowca. Coraz częściej - ale wciąż nie jest to standard, tak jak w krajach wysoko rozwiniętych.
Już coraz więcej firm w Polsce korzysta z tego typu rozwiązań informatycznych. Konkurencja na rynku usług logistycznych stale rośnie. Presja konsolidacji, zmienne wielkości ładunku, wysokie ceny paliwa, rozwiązania prawne i braki kadrowe wśród kierowców znacznie ograniczają zakres możliwych działań. Zjawiskom tym towarzyszy wyczerpanie możliwości racjonalizacji logistyki w firmach.
Dodatkowy potencjał w zakresie obniżenia kosztów można uwolnić wyłącznie dzięki udoskonalonej, zintegrowanej współpracy w oparciu o inteligentne rozwiązania IT.
Jednym z takich rozwiązań jest platforma logistyczna TRANSPOREON, łącząca firmy przemysłowe i handlowe z partnerami w zakresie usług logistycznych. To narzędzie obsługi procesów logistycznych w transporcie działa według prostych i zrozumiałych reguł.
Dzięki Internetowi wiele osób znajduje korzystne oferty, kupuje w dobrej cenie usługi, komunikuje się ze sobą (żeby wspomnieć tylko o Google, Allegro czy Facebook).
TRANSPOREON wykorzystał tą zasadę w logistyce i zastosował do komunikacji między przedsiębiorstwami przemysłowymi i handlowymi oraz ich nadawcami. Zarówno duże firmy załadowcze, jak i spedytorzy czerpią korzyści z łatwiejszej komunikacji.
Zakres funkcji na platformie TRANSPOREON jest szeroki. Pozwala ona nie tylko na kojarzenie potrzeb w zakresie usług logistycznych, umożliwia udostępnianie i aktualizowanie na bieżąco własnych ofert dla szerokiego rynku odbiorców, ale ułatwia także planowanie działań załadunkowych oraz monitoruje przepływ towarów pomiędzy punktami nadania i odbioru.
Platforma może również współpracować z narzędziami informatycznymi, które wykorzystywane są do określania pozycji pojazdu w wybranym okresie czasu.
Teraz, dzięki dotychczasowej współpracy z szeroką grupą klientów - użytkowników oprogramowania działających często w skali międzynarodowej, firma TRANSPOREON uzyskała znaczące doświadczenie w branży i wspólnie ze SNAP Consulting, partnerską firmą SAP, opracowała nakładkę (Add-on) dla SAP.
Całkowita integracja platformy SAP: łatwiejsze przydzielanie zleceń i ulepszone procesy komunikacji
Dzięki nakładce (Add-on) dla SAP użytkownicy SAP mogą bezpośrednio korzystać z wszystkich funkcji platformy TRANSPOREON. Zasadniczo SAP ERP nie oferuje możliwości rozpisywania przetargów na zlecenia transportowe oraz rezerwacji okien czasowych. Dotychczas dysponenci pracowali często z dwiema lub nawet trzema aplikacjami jednocześnie. Teraz szybko i nieskomplikowanie można wdrożyć Add-on dla SAP. W łatwy sposób możliwe jest zaprogramowanie dodatkowych funkcji w zależności od potrzeb klientów. Także firmy przewozowe nie potrzebują oddzielnego systemu.
Już około 20 000 przewoźników na całym świecie pracuje za pośrednictwem platformy TRANSPOREON, między innymi otrzymuje zlecenia transportowe i rezerwuje okna czasowe. Użytkowanie platformy nie jest tylko kwestią poszukiwania oszczędności - wdrożenie systemu powoli okazuje się koniecznością. W zarządzaniu transportem w Europie Zachodniej rzadko kto korzysta z telefonów czy wysyła maile - teraz, aby zostać partnerem międzynarodowym trzeba również pracować na platformach.
Artykuł pochodzi z czasopisma "Logistyka" 6/2011.

AUTOMATYCZNA IDENTYFIKACJA - KILKA ZAGADNIEN




1.) Istota systemów ADC – to wprowadzanie danych dokomputerowych systemów informatycznych za pomocą specjalnych urządzeń (bezpośrednie wprowadzenie danych bez użycia klawiatury)

Trzy elementy ADC:
-oznakowanie
-sprzęt
-oprogramowanie

Cele:
-poprawienie efektywności operacji, ewidencji, transakcji, kontroli i sterowania

Korzyści
Automatyka
-przyjęć
-lokalizacji
-kompletacji
-wydań
-redukcja pracochłonności
-eliminacja błędów
-redukcja kosztów
-efektywne zarządzanie
-zwiększenie konkurencyjności

2.) Możliwości systemów ADC

-Usprawnienie rozliczeń z klientami
-bieżąca ewidencja przychodów i rozchodów
-lepsza lokalizacja towarów w magazynie
-automatyczne wprowadzanie nowych cen
-monitorowanie produkcji w toku
usprawnienie i zautomatyzowanie prowadzenia ewidencji zapasów i obrotów oraz inwentaryzacji

DETAL
-przeprowadzanie transakcji z klientami
-samoobsługa z ważeniem i kodowaniem towaru
-bieżąca ewidencja przychodów i rozchodów według asortymentów i branż
-dzienne raporty: utarg, liczba transakcji, godzinny wzmożonych zakupów, oszacowanie udziału w sprzedaży poszczególnych działów
-sporządzanie raportów transakcji oceniających pracę poszczególnych kasjerów 
-liczba transakcji
-liczba obsłużonych klientów
-liczba zwrotów i pomyłek
-wprowadzanie nowych cen i sprawdzanie cen na półkach
-przyjmowanie towarów z kontrolą dostaw według zamówień
-inwentaryzacja

FIRMA PRODUKCYJNA, HANDLOWA
-przyjmowanie materiałów i towarów z automatyczną kontrolą dostaw
-ewidencjonowanie obrotów z automatyczną aktualizacją stanów magazynowych
-składowanie i przemieszczanie materiałów i towarów z automatyczną rejestracją ich lokalizacji
-pobieranie i kompletację dostaw do produkcji oraz towarów na zewnątrz przedsiębiorstwa z automatyczną kontrolą wydań
-przeprowadzenie inwentaryzacji w magazynach

3) Techniki ADC

Są to techniki pozwalające na zakodowanie a następnie na automatyczny odczyt oraz przetwarzanie w urządzeniach mikroprocesorowych informacji, eliminując powstawanie błędu popełnionego przez człowieka. Mamy 6 kategorii technik ADC:
-optyczna 
-kod kreskowy
-optyczne rozpoznawanie znaków OCR
-systemy wizyjne, detekcja znaków OMR
-magnetyczna
-ścieżka magnetyczna
-rozpoznanie znaków druku magnetycznego MCR
-elektromagnetyczna
-odczyt danych modulacją sygnału radiowego RFID
-biometryczna
-system rozpoznawania głosu
-inspekcja daktyloskopijna
-skanowanie siatkówki, tęczówki
-rozpoznawanie termicznych obrazów twarzy
-Dotykowa
-ekrany dotykowe
-pamięć zderzakowa
-inteligentne karty
-karty pamięci - karty wielokrotnego zapisu
-karty procesorowe – zabezpieczenie i dostępu i przetwarzanie danych

4.) Rodzaje i możliwości kodów kreskowych

-numeryczne (EAN 13)
-alfanumeryczne (Kod 39, kod 128)
-liniowe
-2D (PDF 417)
-kompozytowe (AZTEC)
(kody zredukowane(RSS) i złożone)

EAN – 8 produkty konsumeckie detaliczne
EAN-13 produkty konsumeckie detaliczne
popularne 13-znakowe jednoznaczne w skali świata numeryczne oznaczenie kodowe produktów detalicznych. Wykorzystywane dla oznaczania kodowego numeru EAN/UCC-13

EAN/UCC-14 jednostki wysyłkowe hurtowe
ITF-14 (Interleaved Two of Five) 
kod numeryczny stosowany dla oznaczania jednostek handlowych zbiorczych (hurtowych) - zawiera zawsze 14 znaków. Jeżeli liczba znaków do zakodowania jest mniejsza, wtedy uzupełnia się ją zerami na początku symbolu. Wykorzystywany dla oznaczania kodowego numeru EAN/UCC-14

UCC/EAN-128 najważniejszy w logistyce
oznaczenie kodowe o zmiennej długości, zależnej od liczby zakodowanych informacji i ich rodzaju. Każda informacja jest w tym oznaczeniu poprzedzana standardowym identyfikatorem zastosowania (IZ) jednoznacznie określającym jej przeznaczenie

EAN/UPC
UPC-A
UPC-E
EAN-8
ADD ON 2
ADD ON 5

5.) Globalne identyfikatory

GTIN (Global Trade Identification Number)
Globalny Numer Jednostki Handlowej - określenie jednoznacznego w skali świata oznaczenia kodowego jednostki handlowej od surowca do wyrobu gotowego, w dowolnej formie opakowaniowej. GTIN może wykorzystywać standardową strukturę numerów EAN/UCC-8, UCC-12, EAN/UCC-13 lub EAN/UCC-14

SSCC – Seryjny Numer Jednostki Wysyłkowej

GLN – Globalny Numer Lokalizacyjny – firmy instytucje oddziały

GRAI – Globalny Identyfikator Zasobów Zwrotnych

GIAI – Globalny identyfikator Indywidualnych zasobów

GSRN – relacje usługowe

Cechy globalnych identyfikatorów
-jednoznaczne w skali świata
-dowolna wymagana szczegółowość danych
-stosowane przez wszystkich bez dodatkowych uzgodnień

6.)Kody do rozwiązań wewnętrznych

Rozwiązania wewnętrzne indywidualne nie są regulowane żadnymi standardami. Mogą być wykorzystane wyłącznie w ramach danej firmy czy instytucji, nie są użyteczne w łańcucha dostaw



Rozwiązania wewnętrzne
Zalety:
-nie wymagają większych modyfikacji dotychczasowych rozwiązań danej firmy

Wady:
-wykorzystywane wyłącznie w danej firmie
-nieprzydatne z punktu widzenia usprawnienia łańcucha dostaw
-nie mogą być wykorzystywane do kontaktu firmy z otoczeniem
-firma musi docelowo stosować rozwiązania własne i globalne
-wyższe koszty wdrożenia i zastosowania ADC i EDI

Rozwiązania indywidualne ADC EDI
-nie są regulowane żadnymi standardami w zakresie formatu i struktur danych biznesowych
-nie stosują standardowych identyfikatorów zastosowanych dla danych
-nie stosują technik ADC wykorzystywanych w rozwiązaniach branżowych wg ich standardów
-nie mogą używać zarezerwowanych symbolów kodów kreskowych
-nie posługują się żadnymi identyfikatorami towarów jednostek logistycznych lub lokalizacyjnych rozpoznawanych poza daną firmą

Rozwiązania branżowe są regulowane standardami branżowymi mogą być wykorzystane wyłącznie w relacjach dwustronnych migrują do standardów globalnych

Rozwiązania globalne (międzynarodowe i międzybranżowe) mogą być wykorzystywane wszędzie i przez wszystkich są rozwiązaniami docelowymi – uwzględniają potrzeby zgłaszane na rynku.


7.) Znakowanie wyrobów warzonych

Jest to kodowanie danych biznesowych. Krajowy system znakowania wyrobów o zmiennej masie lub ilości wyróżniamy po pierwszych cyfrach czyli po tak zwanym prefiksie kodu 
27- krajowy według masy lub ilości
29- wewnętrzny według masy lub ilości


8.) Co zrobić by wdrożyć ADC??

1 Projekt systemu ADC
2 Zakup sprzętu instalacja szkolenia
3 Oznaczenie obiektów
4 Zakup lub modyfikacja oprogramowania aplikacyjnego
5 Pilotowanie wdrożenia


9.) Urządzenia do AI

czytniki terminale drukarki etykiet oprogramowanie


10.) Standardy globalne ADC

GTIN- Globalny numer jednostki handlowej
SSCC- Seryjny numer jednostki wysyłkowej
GLN - Globalny numer lokalizacyjny
GSRN – Globalny numer relacji usługowej
GRAI – Globalny numer zasobów zwrotnych
GIAI – Globalny numer indywidualnych zasobów
Kody:
EAN/UPC
UPC-A
UPC-E
EAN-13
ADD ON 2
ADD ON 5
ITF 14
UCC/EAN 128
RSS
RFID GTAG
UN/EDIFACT / EANCOM Klasyczne komunikaty elektroniczne z użyciem konwertera i formatki internetowej XLM – ebXML

11.) Etykieta logistyczna

informacja tylko o transporcie:
-EAN.UCC
-SSCC
-numer przesyłki
-kod pocztowy „wysłać do”

etykieta logistyczna
-nadawca przewoźnik odbiorca
-dane kodowe do odczytu wzrokowego
-SSCC
-EAN.UCC
-minimalna data trwałości
-numer przesyłki i kod pocztowy

Cel:
-Przekazywanie jednoznacznych i bezbłędnych informacji na temat jednostki na której widnieje
-czytelna maszynowo i wzrokowo
-identyfikacja wszędzie każdy punkt łańcucha dostaw
-do wszystkich rodzajów jednostek wysyłkowych
-standard etykiet opracowany przez EAN International opiera się na standardzie UCC / EAN 128
-informacje o jednostce transporcie i kliencie



12.) Błędy wymogów czytelności kodów kreskowych

- grubość kresek / spacji
- błędny kolor tła i kresek kodu
- za mały kontrast kodu
- współczynnik wymiaru kodu poniżej 0.8
- za małe marginesy
- za niski kod
- błędna lokalizacja kodu
- ten sam kod na różnych wyrobach tej samej firmy
- więcej niż jeden kod na tym samym boku opakowania
- ciemne plamki na spacjach lub jasne na kreskach
- błędny numer pod kodem
- kod zalepiony w części lub całości
- ten sam kod dla wyrobów różnych firm
- brak lub zła cyfra kontrolna
- za mała krzywizna opakowania
- ten sam towar ma różne kody

13.) Cechy rozwiązań lokalnych branżowych globalnych

Rozwiązania branżowe są regulowane standardami branżowymi mogą być wykorzystane wyłącznie w relacjach dwustronnych migrują do standardów globalnych

Rozwiązania globalne (międzynarodowe i międzybranżowe) mogą być wykorzystywane wszędzie i przez wszystkich są rozwiązaniami docelowymi – uwzględniają potrzeby zgłaszane na rynku.

budowle magazynowe


Magazyn to konstrukcja inżynierska, przeznaczona do magazynowania zapasów, uwzględniająca w maksymalnym stopniu (przy ich projektowaniu) podatność magazynową, zapasów. Budowle magazynowe cechuje duża różnorodność, a wynika ona z następujących przesłanek:                       
·         rodzaju towarów i ich podatności magazynowej
·         czasu magazynowania zapasów
·         rotacji zapasów w magazynie
·         stopnia ich przygotowania do zmechanizowanych manipulacji
·         mechanizacji i automatyzacji procesów magazynowych
Podstawowe zagadnienia dotyczące określenia i podziału budowli magazynowych są podane w normie PN-81/B-01012.
„Budowle magazynowe są to konstrukcje inżynierskie zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby w maksymalnym stopniu zabezpieczały składowane w nich wyroby przed ubytkami ilościowymi i stratami jakościowymi oraz zapewniały właściwe i bezpieczne warunki pracy obsługujących je osób”Budowle magazynowe dzieli się na:
1) Budowle magazynowe otwarte zwane także składowiskami, są to budowle nieosłonięte, z
nawierzchnią gruntową lub utwardzoną, przeznaczone do składowania wyrobów odpornych
na warunki atmosferyczne. Budowle magazynowe otwarte występują jako place składowe –
do składowania wyrobów sztukowych, nie opakowanych (odlewy, wyrobu hutnicze itp.) oraz
luzem (piasek, żwir itp.)
2) Budowle magazynowe półotwarte są to budowle częściowo odsłonięte, przeznaczone do
składowania wyrobów o ograniczonej odporności na warunki atmosferyczne (przeważnie nie
są odporne na działanie promieni słonecznych i opadów atmosferycznych). Budowle
półotwarte występują jako:
- wiaty magazynowe – do składowania wyrobów opakowanych w skrzyniach,
w beczkach (np. oleje) oraz nieopakowanych (np.
materiały budowlane)
- zasieki – do składowania wyrobów sypkich i kawałkowych luzem
- zbiorniki otwarte – do składowania wyrobów płynnych i półpłynnych
3) Budowle magazynowe zamknięte są to budowle całkowicie wydzielone z przestrzeni za
pomocą pełnych przegród budowlanych oraz dachu przeznaczone do składowania wyrobów
nie odpornych na warunki atmosferyczne, wymagających odpowiedniej temperatury,
wilgotności, wentylacji oraz czystości powietrza w przestrzeni, w której będą
przechowywane, a także wyrobów wymagających odpowiedniego zabezpieczenia. Budowle
magazynowe zamknięte występują jako:
- budynki magazynowe jedno i wielokondygnacyjne
- bunkry i piwnice (np. dla materiałów niebezpiecznych i wybuchowych)
- zbiorniki zamknięte i silosy
Ze względu na przeznaczenie magazyny dzielą się na:
·         przemysłowe (surowców, półfabrykatów, wyrobów gotowych, opakowań, materiałów do utrzymania ruchu), zapewniające utrzymanie ciągłości produkcji i zbytu;
·         dystrybucyjne (handlowe), zapewniające zapotrzebowanie produkcji i konsumpcji;
·         rezerwowe, przeznaczone do długookresowego przechowywania zapasów.
W zależności od postaci fizycznej przechowywanych dóbr materialnych (asortymentów) magazyny dzielą się na przeznaczone do:
·         materiałów masowych luzem (sypkich, kawałkowych, bryłowych);
·         materiałów płynnych lub półpłynnych;
·         materiałów tzw. sztukowych w postaci uformowanych różnego rodzaju jednostek ładunkowych (opakowania jednostkowe i zbiorcze, paletowe jednostki ładunkowe, kontenery, pakiety, wiązki itp.).
Ze względu na warunki przechowywania i występujące zagrożenia magazyny dzielą się na przeznaczone do przechowywania:
·         dóbr nie wymagających specjalnych warunków przechowywania, nie stwarzających zagrożenia;
·         dóbr wymagających ściśle określonych warunków przechowywania, nie stwarzających zagrożenia;
·         preparatów i substancji niebezpiecznych, które stwarzają określone zagrożenie i w związku z tym wymagają odpowiednich warunków przechowywania.
W zależności od zastosowanych rozwiązań technicznych i organizacyjnych rozróżnia się magazyny o składowaniu:
·         selektywnym, w którym zapewniony jest bezpośredni dostęp do każdej jednostki ładunkowej w dowolnej chwili, bez koniczności przemieszczania innych jednostek;
·         nieselektywnym, które nie zapewnia bezpośredniego dostępu do każdej jednostki ładunkowej w dowolnej chwili, bez konieczności przemieszczania innych jednostek;
·         mieszanym, czyli częściowo selektywnym i częściowo nieselektywnym.
Budowle magazynowe charakteryzują się następującymi elementami:
1) rodzaj i wielkość, Wielkość budowli magazynowych określa się w m2 (powierzchnia) i w m3 (kubatura).
2) parametry konstrukcyjno-badawczeokreśla się przez podanie: liczby
kondygnacji, obciążenia podłóg i stropów, siatki słupów, wysokości użytkowej, liczby i
rozmieszczenia otworów drzwiowych oraz sposobu oświetlenia, ogrzewania i łączności.
3) mikroklimatLiczba kondygnacji wynika z określonych potrzeb przestrzennych budowli, rodzaju magazynowanych dóbr oraz dysponowanej wielkości działki budowlanej.
4) pojemnośćRozpiętość siatki słupów wpływa na sposób zagospodarowania powierzchni
magazynowej.
5) przepustowośćLiczba i rozmieszczenie otworów drzwiowych wynika ze sposobu zagospodarowania powierzchni magazynowej, przebiegu technologicznego, procesu magazynowania oraz liczby jednocześnie użytych środków transportowych.
Wyposażenie magazynów stanowią środki techniczne i organizacyjne, takie jak
maszyny, urządzenia, narzędzia, przyrządy i instalacje, za pomocą których są realizowane
następujące funkcje magazynu:
a) przepływ ładunków, organizacja tego przepływu oraz dokumentacja
związana z przebiegiem technologicznego procesu magazynowego,
b) utrzymywanie odpowiedniego mikroklimatu dla zapewnienia warunków przechowywania
zapasów magazynowych oraz warunków pracy personelu magazynowego,
c) zapewnienie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz bezpieczeństwa pożarowego w magazynie.
Wyposażenie magazynów dzielimy na 2 podstawowe grupy:
a) wyposażenie technologiczne,
b) wyposażenie instalacyjno-budowlane.
Urządzenia wyposażenia magazynowego muszą spełniać wymagania technologicznego
procesu magazynowego, muszą być dostosowane do właściwości składowanych zapasów, a
także do warunków funkcjonalno-budowlanych budynku magazynowego.
W dobrze zorganizowanym magazynie jego przestrzeń powinna być w pełniwykorzystana a manipulacje towarami zminimalizowane. W każdym zagospodarowaniu
magazynu są zawarte następujące elementy :
a) przestrzeń składowa dla jednostek ładunkowych z towarami wraz z drogami
manipulacyjnymi.
b) główne drogi transportowe rozmieszczone pod kątem prostym do dróg manipulacyjnych
wraz z wyjściami przeciwpożarowymi,
c) strefy przyjęć, wydań i kompletacji towarów
d) pomieszczenia administracyjne, socjalne, ładownie wózków akumulatorowych itp.


Dla każdego rozwiązania jest ważne, aby przepływ towarów przez magazyn byłpłynny i przejrzysty nie powodował krzyżowania się dróg przepływu i „wąskich gardeł” w przepływie. należy przewidzieć w magazynie pomieszczenia na biura, pomieszczenia socjalne, ładowanie wózków akumulatorowych. Usytuowanie tychpomieszczeń nie może zakłócać przepływu towarów i wykorzystania magazynu.